วันที่ 20 พฤษภาคม 2547
" ป ลู ก ก ร ะ จู ด ดั บ ไ ฟ ใ ต้ "

..
.
... นี่ไม่ใช่การปลูกต้นหอมของกลุ่มสตรีมุสลิมในตำบลบ้านทอน อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส นะค่ะ แต่เป็นการปลูกหญ้ากระจูด ซึ่งเป็นวัชพืชที่ไม่น่าจะต้องปลูกเพราะจะขึ้นเองตามธรรมชาติอยู่แล้วในพื้นที่
ลุ่มน้ำขัง หรือป่าพรุและนี่คืออีก 1 ยุทธการในการดับไฟใต้ ด้วยการรวมพลังของชาวบ้านในการปลูกต้น
หญ้าไร้ค่า บนพื้นดินเสื่อมโทรม เพื่อขจัดปัญหาความยากจน

...


ส่วนที่มาที่ไป จนกระทั้งชาวบ้านต้องระดมกำลังมาปลูกกระจูดนี้ ก็เป็นแนวความคิดของหัวหน้านิคม
สหกรณ์บาเจาะค่ะ ที่เล็งเห็นการไกล ว่า ทุกวันนี้ กลุ่มจักรสานงานกระจูดต้องไปซื้อวัตถุดิบมาจากแหล่ง
อื่น ๆ จึงได้กันพื้นที่ในเขตนิคม จำนวน 200 ไร่ เพื่อการนี้โดยเฉพาะค่ะอีกไม่นานงานจักรสานกระบุง ตะกร้า กระเป๋า ของกลุ่มแม่บ้านสานกระจูดในพื้นที่จังหวัดนราธิวาส ก็จะมีวัตถุดิบใช้เองฟรี ๆ ไม่ต้อง
ซื้อหาอีก ซึ่งจะทำให้มีรายได้เพิ่มจากราคาวัตถุดิบที่ลดลงค่ะ ดังนั้นหนทางเยียวยาปัญหาชายแดนใต้
อาจทุเลาลง หรือสร่างจากไข้ได้เร็ววัน ถ้าโจทย์ที่ตั้งไว้ตอบถูก