วันที่ 23 มีนาคม 2547
" ค ว า ม ส ูญ เ สี ย ที่ จ ะ เ กิ ด จ า ก ค ว า ม คึ ก ค ะ น อ ง "
นางสาวธิดารัตน์ ดวงไทย
หรือน้องนุ่น เด็กสาววัยทีนอายุเพียง 18 ปี เมื่อ 4
ปีที่แล้ว ซ้อนท้ายจักรยานยนต์เพื่อนชายออกไปเที่ยวนอกบ้าน ขากลับเพื่อน-
ชายคนขับเมาสุราขับรถด้วยความเร็วสูงเกิดอุบัติเหตุชนกับจักรยานยนต์อีกคัน
หนึ่งเป็นเหตุให้น้องนุ่นกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาทพิการตั้งแต่ช่วงเอวลง
มาทุกวันนี้น้องนุ่นที่เคยเป็นความหวัง เคยเป็นที่พึ่งในอนาคตของคุณแม่ชีวิต
กลับตาลปัตรช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ทนทุกข์ทรมานอยู่บนรถเข็นไปตลอดชีวิต
ประสบการณ์ที่เลวร้ายต่าง ๆ ในชีวิต
ของพวกเขาเหล่านี้เป็นผลมาจากความคึกคะนอง เป็นเหตุที่นำมาซึ่งความสูญ-
เสียเหลือที่จะประมาณค่าได้ ซึ่งไม่ใช่เฉพาะกับตัวของพวกเขาเองเท่านั้นแต่ยัง
รวมไปถึงความเดือดร้อนและภาระหนักที่ตกกับพ่อแม่พี่น้องเขาด้วยซึ่งถ้าย้อนหลัง
กลับไปได้ ทุกคนไม่อยากให้มันเกิดขึ้น แต่จะมีประโยชน์อะไรในเมื่อทุกอย่างมัน
สายไปเสียแล้วค่ะ
" จั บ ป ล า ไ ด้ ทั้ ง บุ ญ แ ล ะ ค ล า ย ร้ อ น "
นี่คือการลงแขกจับปลาคลายร้อนของชาวบ้านหนองแวงเป่ง ตำบลบ้านฝาง อำเภอกระนวน จังหวัด
ขอนแก่น หลายๆคนไม่ว่าจะเป็นพรานปลารุ่นเล็ก รุ่นใหญ่ก็ไม่พลาดที่จะนำอุปกรณ์อย่างแห ลงจับปลา
เหมือนกับชาวบ้านคนอื่นๆเขาเสียงเชียร์ดังกรึกก้องได้เรียกสายตาผู้คนมองบ่งบอกว่าพวกเขากำลังได้
ปลาตัวใหญ่จึงต้องรีบหอบหิ้วขึ้นฝั่งเหมือนอย่างที่เห็น พ่อลูกคู่นี้ล่ะโชคไม่ค่อยดีปลาที่ได้จึงเป็นท่อน
ไม้ ใบหญ้า ไม่ว่าทุกคนจับปลาจะเป็นอย่างไรก็ตามตลอดทั้งวันชาวบ้านแห่งนี้ยังคงขมักเขม้น หลัง
สู้ฟ้าหน้าสู้น้ำจับปลาขึ้นมาให้ผู้คนดูรอบๆสระได้เห็น เหมือนอย่างหนูน้อยกลุ่มนี้พึ่งรู้ว่าสระน้ำหมู่บ้าน
ของเราก็มีปลาตัวใหญ่ด้วย
การลงแขกจับปลานอกจากเป็นวิธีคลายร้อนยังสร้างความเพลิดเพลินใจให้กับชาวบ้านที่มานั่งรอชม ลีลา
การจับปลาของแต่ละคนแล้ว รายได้จากการเก็บค่าผ่านประตูทางหมู่บ้านได้รวบรวมเข้ากองกลางเพื่อนำ
ไปพัฒนาสาธารณะประโยชน์จะร้อนมากหรือร้อนน้อยแค่ไหน ขึ้นชื่อว่าร้อนแล้วหลายคนไม่อยากสัมผัส
และทีนี่จึงเปรียบเสมือนศูนย์การค้าขนาดใหญ่ เป็นที่คลายร้อนของคนในชนบทที่ได้ทั้งความสนุกสนาน
และอิ่มไปหลายวันครับ...
