และวันนี้ คงจะยังไม่สายเกินไป ที่จะพูดถึงเรื่องแม่ เป็นเรื่องที่ผู้ชมทางบ้านได้ส่งจดหมายมาเล่า
เรื่องราวของยอดคุณแม่คนหนึ่ง ที่อำเภอ บ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ที่ท่านผู้ชมได้รับรู้แล้วอาจจะ
ยกย่องให้เธอเป็นแม่ดีเด่นอยู่ในใจ และได้รู้ซึ้งถึงคำว่า แม่มากขึ้น ติดตามจาก คุณ ศิริพร
ธรรมเดชะค่ะ

อ้อมกอดแสนอบอุ่น และรอยจุมพิตแสนอ่อนโยนตรงพวงแก้ม ที่ถ่ายทอดถ่ายทอดสายใยความรักจากแม่สู่ลูก
ของแม่ลูกคู่นี้ เป็นรักแท้บริสุทธิ์ที่ไม่ต่างจากแม่ปกติทั่วไป แม้แม้อย่างอบะพิการปัญญาอ่อน และน้องอ่อนลูก
น้อยจะลืมตาดูโลก เพราะคนใจชั่วข่มขืนเธอ จนตั้งครรภ์เมื่อ 3 ปีก่อน

ทุกๆวันอบจะตื่นแต่เช้า อาบน้ำป้อนข้าว ป้อนนมลูก และคอยหยอกล้อดูแลลูกไม่ห่าง เพราะลูกของเธอพิการทาง
สมองไม่สามารถคลานเดิน หรือพยุงตัวเองได้ เวลาลูกป่วยไข้ก็จะรีบพาไปหาหมอ เพราะแม้เธอจะมีสมองที่พิการ
ไม่สมประกอบ แต่สัญชาตญาณความเป็นแม่ที่มีอยู่เต็มอก ทำให้เธอทั้งรัก หวง และห่วงลูกเท่าชีวิต ซึ่ง

แม่อย่างเอิบคงไม่เคยแม้แต่จะคิดร้องหาความเป็นธรรมจากสังคม และไม่เคยรู้จักรางวัลแม่ดีเด่น แต่วันนี้ผู้คนใน
สังคมคงได้รับรู้ และยกย่องให้เอิบเป็นยอดคุณแม่อย่างน้อยที่สุด จิตใจของแม่เอิบก็ประเสริฐกว่าแม่หลายคนที่
่สมองร่างกายปกติ แต่กลับทอดทิ้งลูกตัวเองให้กำพร้าได้ลงคอ