ยายปั่น สมมั่น หญิงชราวัย 77 ปี คนนี้ต้อง
ใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังมานานหลายสิบปี หลัง-
จากต้องสูญเสียสามีคู่ชีวิตไปนับจากนั้นมาแก
ก็บากบั่นทำงานทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูลูกชายจน
เติบใหญ่ แต่แล้วลูกชายเพียงคนเดียวที่หวังจะ
ฝากผีฝากไข้ ซึ่งยึดอาชีพออกเรือประมงก็มา
ติดเชื้อ เอชไอวี.ตายจากแกไปอีกคน
หลังจากสูญเสียลูกชายไป ยายปั่นต้องใช้ชีวิต
อยู่อย่างอ้างว้าง โดยยึดอาชีพรับจ้างทั่วไปตาม
แต่ใครจะจ้างวาน ทั้งทำไร่ทำนา พอได้เป็นค่า-
อาหารประทังชีวิตไปวัน ๆ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เรี่ยวแรงเริ่มถดถอย ทำให้
ไม่มีใครจ้างงาน ทุกวันนี้นอกจากเงินสงเคราะห์
คนชราแล้ว ยายปั่นมีเพื่อนบ้านที่อดเวทนาสงสาร
นำข้าวปลาอาหารมาแบ่งปัน แต่ความเปล่าเปลี่ยว
ไร้กำลังแรงใจ ทำให้บ่อยครั้งที่ยายปั่นมักตัดพ้อกับ
ตัวเองเสมอว่า ทุกวันนี้มีชีวิตอยู่ไปแบบไม่มีจุดหมายอะไร แต่ก็โชคดีที่ยังมีเพื่อนบ้านแวะเวียนกันมาพูดคุยเป็นเพื่อนให้ได้คลายเหงา
ถึงแม้จะอยู่อย่างเดียวดาย แต่ภาพจากการแบ่งปันช่วยเหลือของชาวบ้านแสดงให้เห็นถึงน้ำใจที่ไม่เคยเหือดหายไปจากใจคนไทย
ด้วย |