นับจากพ่อและแม่เสียชีวิตไปจากการติดเชื้อ
เอชไอวี. โอ๋ก็มีเพียงตาและยายคอยดูแลอยู่
ตลอดมา ซึ่งตาและยายเองก็มีฐานะยากจน ลูกๆ
ที่มีอยู่ต่างก็แยกย้ายไปทำมาหากินกันตามต่าง
จังหวัด แทบจะไม่เคยส่งข่าวคราวให้ได้รับรู้
แม้โอ๋จะเป็นเด็กกำพร้า แต่การเลี้ยงดูจาก
ตาและยายทำให้โอ๋เป็นเด็กดี ยามว่างจากการ
เรียนโอ๋ก็จะช่วยยายด้วยการออกไปรับจ้างตาม
ที่ต่างๆ เพราะตามีร่างกายไม่แข็งแรงป่วยด้วย
โรคถุงลมโป่งพอง และหืดหอบ
นอกจากจะช่วยยายทำงานแล้วหน้าที่หลักของ
โอ๋ก็คือการดูแลตา ซึ่งต้องทำให้ต้องขาดเรียน
บ่อยๆในยามที่พาตาไปโรงพยาบาล
และเมื่อกลางเดือนตุลาคมที่ผ่านมาโอ๋ก็ต้อง
สูญเสียตาไป วันนี้โอ๋จึงต้องทำใจให้คลายความ
เศร้าโศกเพื่อให้เป็นความเข้มแข็ง เพราะเหลือกัน
เพียงสองคนยายหลาน ซึ่งโอ๋ตั้งมั่นว่าจะตอบแทนพระคุณยาย แม้จะต้องเหนื่อยล้าเพียงใด
ส่วนยายสมจิตรเอง ก็ไม่ต่างอะไรกับหลานชายที่ใช้ชีวิตอยู่ทุกวันนี้ก็เพื่อหลานชายอันเป็นรัก แม้ว่าร่างกายจะเริ่มอ่อนแรงตามวัยก็
ตามที |