ที่จะออกไปหาอาหาร
หรือเก็บของ
เล็กๆน้อยๆมาแลกข้าวอีกแล้ว คุณยาย
คงหวังแต่เพียงเมตตาจิตที่จะมีจาก
เพื่อนร่วมสังคม พอจะเอื้ออาธรให้กับ
คนพิการและคนชราบ้าง ไม่มีใครรู้ว่า
ชีวิตของสองชราแม่ลูกคู่ นี้จะทนสู้กับ
ความทุกข์ทรมานและความลำบากยาก
เข็ญไปอีกนานเพียงใด หากเราสัมผัส
ได้ว่า ในสังคมนี้ยังมีคนพิการด้อยโอกาส เข็ญไปอีกนานเพียงใด หากเราสัมผัส
ได้ว่า ในสังคมนี้ยังมีคนพิการด้อยโอกาส
และอดอยากกว่าเรา ก็ขอให้เราได้รู้จักเอื้อเฟื้อ
เผื่อแผ่แก่คนที่หิวโหยและ ขาดแคลนกว่าเราด้วย